Dagje door de week, dagje in het weekend
Zo zo.. zit hier nu al bijna 3 weken! Het leven begint hier al aardig te wennen. Dit weekend hebben we vooral thuis gehangen. Vrijdag avond zouden we gasten krijgen die zouden komen braaien (barbecuen), maar die zeiden kort van te voren af.Van te voren had ik gedacht dat mensen hier altijd te laat zouden zijn, zoals vaak in Latijns Amerika, maar hier werkt het net een beetje anders. Het was vrijdag niet de eerste keer dat een afspraak ineens niet door ging. Het lijkt hier wat meer de gewoonte om een uurtje van te voren af te zeggen. Nu was het een beetje een tegenvaller, maar het hoort bij de integratie ben ik bang..
Gelukkig hoefden we niet bij de bakken neer te gaan zitten en waren er genoeg mensen die blij waren dat we alsnog naar de rugby wedstrijd in het dorp zouden komen kijken. Ontzettend saaie sport, maar volgens mij was ik niet de enige die dat dacht. De hele zijlijn stond vol barbecues, de wedstrijd was eerder een soort achtergrond beeld bij een massale braai! Zuid Afrikanen zijn onwijs gast vrij, dus wij werden de rest van de avond voorzien van drank en vlees. De Zuid Afrikanen doen niet aan bier of wijn en blijven in plaats daarvan maar shotjes sterke drank aanvoeren. Zodat, wanneer je niet uitkijkt, je binnen een uur geen rechte lijn meer kunt onderscheiden op het rugby veld…
Voor de mensen hier uit het dorp zijn we een hele toeristische attractie. Vrijdag was het zelfs zo erg dat we op de terug weg naar huis een extra blokje om moesten rijden om dat een oud vies mannetje achter ons aan reed omdat hij wel erg graag wou weten waar wij wonen. Jakkie. Gelukkig wordt er goed voor ons gezorgd en worden we door een hele stoet auto’s thuis gebracht.
Zaterdag kregen we bezoek van de ‘man of the match’ en een vriend van hem en bleek het alweer tijd om te braaien. Dit keer aan een rivier met krokodillen in plaats van aan het rugbyveld. Na een mooie zonsondergang weer lekker naar huis en vandaag hebben we lekker een beetje thuis gehangen, aan het zwembad.
Morgen weer aan de slag op de preschool. Ik zal van de week wat foto’s maken daar, om te laten zien. De reis naar de preschools is nog een heel avontuur. We hebben een autotje gehuurd waarmee we dagelijks zelf naar de preschools rijden die een half uurtje verder op liggen. Ik race inmiddels al best heel stoer in mijn witte Kia Picanto over de Zuid Afrikaanse wegen. Hier en daar moeten we een pothole in de weg (ik begreep dat jullie wegen daar ook al last van hebben?), een koe, een meute geiten of een dronken afrikaan ontwijken. Halverwege houdt de weg ineens een tijdje op en rijden we over een soort zand pad (wat indrukwekkende stofwolken oplevert!). Als we dan aankomen in het township, Elandsdoorn, rijden we weer op een zandpad, dit keer met indrukwekkende hobbels en bobbels, waardoor ik af en toe me afvraag hoe stevig de vering van een Kia is.
Goed, tijd om te slapen, want ik word morgen weer op tijd uit mijn bed gebrand. Ik zal snel eens een filmpje maken van onze trip naar de preschools in Elandsdoorn!
Kus, Jorien
